Naam :Peter de Boer en Thomas van Wagensveld
Maand :januari - februari
Jaar :2013
Meer informatie :

Expositie van 20 januari t/m 3 maart 2013

 

PETER DE BOER

 

Na een atelieruitzetting door tussenorganisatie Grontmij besloot de gemeente om Peter de Boer toch nog een tijdje toestemming te geven atelier te houden aan Weststraat 110. Alle spullen die hij in de bijna 10 jaar verzameld had waren ondertussen verhuisd naar een klein atelier te Amsterdam of kregen een enkele rit naar de sloop. In Galerie Windkracht13 werd een veiling gehouden van oud werk. Drie maanden later kreeg hij eindelijk de sleutels van tussenorganisatie Grontmij waarna er voor een tentoonstelling bij Windkracht13 op dit atelier werd samengewerkt door Peter de Boer en Thomas van Wagensveld. En net op tijd, want het laatste nieuws is dat begin 2013 het atelier definitief verlaten moet worden om plaats te maken voor werkzaamheden aan een nieuwe bibliotheek. Mede hierom ditmaal voor Peter de Boer een eerbetoon aan het leven aan de kust.


Zee, surfers, jutters, schelpenrapers, stenengooiers, zeehonden, ijsberen en idyllische plekken. Dit is een greep uit de thema’s waaraan hij op dit moment werkt. De rode draad in het werk vormt een hang naar natuurbeleving zoals in deze de Romantiek plaatsvond, maar dan wel zoals we het in de 21e eeuw beleven. Een wereld die compleet in beeld gebracht is, waar we bijna elk plekje via google earth kunnen aanschouwen. Misschien is dat de reden waarom het in beeld brengen van het leven aan de zee zo’n aantrekkingskracht heeft, we staan als het ware aan het randje van het grote niets. Een spannend en uitgestrekt gebied ligt voor ons en vraagt erom ontdekt te worden. Peter toont hier een aantal schilderijen geschilderd met zelfgemaakte ei tempera dat gekenmerkt wordt door zijn transparante kleurlagen vaak nog verder uitgewerkt met olieverf. Ook toont hij een nieuwe serie linoleumsneden:

 

Ich möchte ein eisbär sein
Im kalten polar,
Dann müßte ich nicht mehr schreien,
Alles wär so klar.”

Grauzone

 

De combinatie van de oude druktechniek van linoleum- en houtsneden, ingelijst in oude lijsten en afbeeldingen van een Eisbär suggereert dat je kijkt naar beelden uit het verleden. Het levert een nostalgisch beeld op dat al dan niet vooruitloopt op een mogelijke toekomst. De Boer toont hier een tweespalt tussen vrolijke, stoere ijsberen en een presentatievorm van stoffigheid en verval die de kijker uitnodigt om schijnbaar onschuldige situaties opnieuw te bekijken.

 

THOMAS VAN WAGENSVELD

 

Thomas van Wagensveld (1985) werkt op linnen en op doek, meestal met acrylverf.
In 2003 afgestudeerd (cum laude) aan de AFKA. In 2011 afgestudeerd aan de Gerrit Rietveld Akademie (richting Autonome Beeldende Kunst) met een serie van 20 geselecteerde zelfstudies. De AFKA-periode leverde collages op met verschillende technieken en meer grafisch werk maar ook doeken van groot formaat. Later ontstond de serie in roze ('Pink') die autobiografisch te noemen is en weer later de serie maskers ('Masquerade') geinspireerd op de Da Vinci Code waarbij codes, geheimen en ook verborgen gevoelens een rol spelen. In de beginjaren van de Rietveld maakte hij voornamelijk abstracte doeken, intuitief maar vaker nog gevoed door ritme en klank van verschillende muziekstijlen, waarbij het gebruik van primaire kleuren, laag over laag een vorm van heftigheid versterkten. In zijn afstudeerscriptie aan de Rietveld onderzoekt en beschrijft hij de (on)mogelijkheden van het weergeven van emoties in (zelf)portretten door de eeuwen heen tot aan de Tegenwoordige Kunst. Het doel van dit project was een betere grip te krijgen op de geloofwaardigheid en waarachtigheid van vastgelegde emoties. Tevens was het een confronterende zoektocht naar de invloed en gevolgen van eigen emoties en een registratie hiervan, vastgelegd in een groot aantal zelfportretten. Na de fase van zelfonderzoek en reflexie in het laatste jaar van zijn studie, laat hij steeds meer "personages" toe in zijn werk, dat tegelijk ook transparanter van structuur wordt.

Tegenwoordig integreren deze figuren steeds vaker in zijn werk, waarbij er een meer en meer realistische houding plaatsvindt en de kijker wordt uitgenodigd tot een dialoog. Emoties gaan langzaam over in communicatie met een handreiking daartoe, zoals goed te zien is in een van zijn recente doeken "de Vergadering". Was muziek in het verleden vaak een inspiratiebron, de laatste tijd zijn dat de karaktervolle zwart/wit platen van oude western- ikonen en filmstills die hij in kleur vertaalt met zijn eigen verhaal. Naast het personificeren in zijn werk, kan hij niet loskomen van abstractie waarbij soms cartoonachtige vormen ontstaan die iets menselijks vertonen. Hij wil open laten, een eigen invulling laten geven maar hoe dan ook, de rode draad in het werk blijft de mens.Quote: "De manier van schilderen is niet de rode draad maar de mens die zich herhaalt op doek".

Weststraat 107-109 | 1781 BZ Den Helder | T: 0223 625901